Kardelenler Açınca

Bayrakları göndere çeken çocuklar 
Aç bir destandır kan gölü kan gruplarda 
Bir çocuk ağlar ağlar durur 
Bir ana tandıra düşer kavrulur 
Bir gelin parmağıyla deşer rahmini 
Radyoda ince saz, ney Taksim. 
Büyür çetelerin hıncı 
Kent ince ince susar 
Ve korku bir kahpe yaratır içerden işler 
Vurur hançerini şah damardan ihanet 
Satarsın ulan satarsın 
Açılmamış gonca gülü 
Gökte yildiz kayinca 
İçin yanınca 
Gözlerin ıslanınca 
Akşam olunca 
Dön yüzünü dağlara 
Bir mavzer gibi 
Sabır zorlayınca 
Aksam olunca 
Kar tanesi uçunca 
Çiğ tükenince 
Kardelenler açınca 
Otlar bitince 
Avcumda ateşle 
Dönerim sana 
Toprak uyanınca 
Bahar gelince.