Bize Kalan

Bize kalan
İnsanlığa bırakmak istediğimiz değildi 
Binlerce fidan ektik halkın çölüne 
Su vermediler, eğildi. 
Bizim eskiden öfkelerimiz vardı
Kızaran yanakları öpmelere utandık 
Sonra suç olmak girdi araya. 
Bizim eskiden umutlarımız vardı 
Yıkılan duvarların gövdesine yaşlandık 
Sonra yanılmak girdi araya. 
Bize kir bize pas 
Bize tortusu kaldı 
Dostlar tükenip düştüler 
Yok olma korkusu kaldı. 
Bizim eskiden gülüşlerimiz vardı 
Kırılan yüreklere öylesine dagıttık 
Sonra ağlamak girdi araya. 
Bizim eskiden öfkelerimiz vardı
Tutuşan dagların seherine yar olduk 
Sonra vurulmak girdi araya, 
Bize kan bize ter 
Bize gözyaşı kaldı 
Yıllar çiğneyip geçtiler 
Yaşama telaşı kaldı.