Adı Yılmaz 

Dalyan gibi bir çocuktu 
Benim gözümde küçüktü 
Küstü de dağlara çıktı 
İner mi inmez mi bilmem 
Şimdi dağların tozudur 
Belki isyanın sazıdır 
Hala kalbimde sızıdır 
Diner mi dinmez mi bilmem. 
Adı Yılmaz kendi Yılmaz 
Makamı yok dem tutulmaz 
Dağlara soru sorulmaz 
Döner mi dönmez mi bilmem. 
Mavi gözleri boncuktur 
Ölüm korkusu şuncuktur 
Azrail atı kancıktır 
Biner mi binmez mi bilmem. 
Parkasına kar yağmıştır 
Bir kenarda ağlamıştır 
Belki elleri yanmıştır 
Söner mi sönmez mi bilmem. 
Adı Yılmaz kendi Yilmaz 
Makamı özgür dem tutulmaz 
Dağlara hesap sorulmaz 
Döner mi dönmez mi bilmem